Veel vrouwen staan met knikkende knieën tegenover hun werkgever wanneer ze ontdekt hebben dat ze in blijde verwachting zijn. Want hoe gaat er gereageerd worden? Ben ik mijn werkgever tot last? Hopelijk behoor je tot dezelfde groep als ik: het clubje werknemers dat gezegend is met een begripvolle werkgever die je feliciteert, vraagt wat je plannen zijn en probleemloos over gaat tot de orde van de dag.

Dat is wat mij betreft ook precies hoe een werkgever zou moeten reageren. Niet alleen omdat je werkgever nu eenmaal weinig tot niets te zeggen heeft over je privéleven, maar vooral omdat een zwangerschap een werknemer ook een heleboel brengt. Die zet immers een grote, volgende stap in haar leven. Een stap die nieuwe verantwoordelijkheden, een besef van volwassenheid en verse inzichten met zich meebrengt. Allemaal dingen waar je werkgever ook profijt van heeft! Ik leerde tijdens mijn verlof een hele hoop dingen waar ik nu, nu ik weer aan het werk ben, ook op de werkvloer veel aan heb.

  1. Rustig aan doen is geen stap achteruit

Eén van de dingen die ik het meest frustrerend vond aan mijn zwangerschap, is de ‘gedwongen’ rust. Tussen aanhalingstekens, omdat je deze in eerste instantie heel goed kunt negeren. Jij bent niet als al die anderen, jij bent een doorzetter: het liefst werk je door tot het kraambed en na twee weken ben je weer op de been om je werk op te pakken. Helaas: ook ik bleek niet als de topvrouw van Yahoo te zijn en met mij velen anderen ook niet, vermoed ik. Wanneer je lijf aangeeft dat het genoeg is, dan is het genoeg. Je bent niet alleen, je bent met zijn tweetjes (minimaal) en die ander heeft jouw rust nodig om te groeien. Ik leerde luisteren naar mijn lichaam. Maar vooral leerde ik dat anderen je niet als minder of zwakker beschouwen wanneer je aangeeft rustiger aan te moeten doen. Daardoor raakte ik een heleboel stress kwijt, wat er juist voor zorgde dat ik efficiënter werd en meer gedaan kreeg in minder tijd.

  1. Als je niet alles kunt doen, kijk dan naar wat écht belangrijk is

Wanneer je ineens niet meer genoeg uren in een dag hebt om gedaan te krijgen wat je wilde doen, zul je keuzes moeten maken. Dat kan op verschillende manieren. Je zou kunnen beginnen met de dingen die je écht leuk vindt om te doen, maar ik kan je niet garanderen dat je baas of klanten daar even blij mee zijn als jij. Ik leerde kijken naar en vragen om deadlines en kreeg gaandeweg steeds meer oog voor het verschil tussen belangrijke en randzaken. Niet onbelangrijk: durf te delegeren. Zorg dat er geen werk blijft liggen, maar kijk hoe je efficiënter kunt werken en of je taken aan een collega kunt overdragen. Daarbij speelt overdraagbaarheid een sleutelrol: houd je collega’s op de hoogte van wat je doet en sla aantekeningen en memo’s centraal op zodat ze door anderen teruggevonden kunnen worden wanneer je onverhoopt uitvalt.

  1. Je agenda is je beste vriend

Hoera, de baby is er! Je hebt in tranen je directe familieleden gebeld, appgroepen gespamd en je fantastisch creatieve geboortekaartjes de deur uit gedaan. Je profielfoto’s krijgen allemaal een update en je hebt nog nooit zoveel likes gehad op een Facebook post: de hele wereld mag weten dat de kleine hummel gezond en wel op de wereld is gezet. Waar je even niet aan gedacht had zijn de gevolgen van je grootse aankondiging: iedereen wil ineens een beschuitje met je eten! Ik ben altijd enorm trots op mijn olifantengeheugen, maar dat liet me in mijn kraamtijd ineens keihard in de steek. Houd dus een strakke agenda bij, en stel voor jezelf duidelijke regels op. Hoeveel afspraken kun je per dag aan, en hoe lang mogen deze maximaal duren? Wanneer is het tijd voor een pauze? (Ook hier kun je dat prioriteitentalent van punt 2 weer gebruiken, want de buurvrouw van driehoog achter kan best een weekje wachten). Communiceer deze regels ook naar je partner (en op je werk naar je collega’s), zodat je niet alsnog wordt volgepland zonder dat je het zelf doorhebt.

  1. Nee = nee

Ook deze leerde ik vooral na mijn bevalling. Héél veel mensen in je omgeving blijken ineens over een enorme hoop babyspullen te beschikken (ook de mensen die al 30 jaar en langer geen luier meer verschoond hebben). En iedereen wil er vanaf, maar vindt het lastig om ze weg te gooien. Ik heb daar in grote mate van geprofiteerd (nooit genoeg babykleertjes en het leven is al duur zat!), maar laat je er niet toe verleiden ja te zeggen tegen items die je eigenlijk niet nodig hebt omdat je bang bent om de ander te kwetsen. Uiteindelijk ben jij degene die er weer mee moet leuren om er vanaf te komen, dus durf nee te zeggen. Dat geldt ook voor mensen die onaangekondigd op de stoep staan als jij en je baby de hele nacht niet hebben geslapen, voor ongevraagd opvoedadvies en voor werkgevers die je werkvragen stellen terwijl je je nog mentaal moet voorbereiden om überhaupt weer aan de slag te gaan.

  1. Vertrouw op je gevoel

Ik heb een hekel aan dingen voor het eerst moeten doen. Ik vind het niet leuk om iets nieuws te leren, omdat ik het liefst alles meteen goed kan. Dat werkt in de praktijk natuurlijk niet zo. Wanneer je thuiskomt met een baby in een autostoel die niets zelf kan en voor alles afhankelijk is van jou, kun je daar ontzettend onzeker van worden. Helaas hebben zowel jij als je baby daar helemaal niets aan. Vertrouw op jezelf, op je eigen gevoel en spreek uit wat je vindt op het moment dat iemand het beter denkt te weten. Wanneer het consultatiebureau zegt dat je baby een slap nekje heeft, terwijl jij zeker weet dat hij of zij er op dat moment gewoon even geen zin in had, trek je daar dan niets van aan. Wanneer je klant een kop boven zijn persbericht wil waarvan jij weet dat hij er de voorpagina’s nóóit mee gaat halen, leg hem dan uit waarom jij denkt dat het anders moet. Laat je niet intimideren omdat je het gevoel hebt dat een ander ergens meer van weet dan jij (tenzij dat natuurlijk zo is – op je gevoel vertrouwen is niet hetzelfde als nooit iets van een ander aan willen nemen).

Inmiddels ben ik alweer een maand aan de slag en heb ik het gevoel dat ik er nooit tussenuit geweest ben. Er prijkt een prachtige babyfoto op mijn bureau, maar verder is alles nog hetzelfde als voorheen. Nou ja, bijna hetzelfde dan: op zeker vijf punten heb ik een grote sprong vooruit gemaakt!